Zurrunbiloan

Indezents-ek herenegun bere blogean Budismoari buruzko post interesgarria eskaini zigun. Egun berdinean osaba hil zitzaigun, azken bi urtetan gorputz osoan barreiatutako minbiziak garaituta. Aspaldiko partez gau osoa lo egin ondoren, ohetik jaikitzerakoan bihotzekoak emanda bertan geratu zen.

Hortik aurrera makinaria osoa jarri zen martxan: anbulantziari deitu heriotzaren konfirmazioa jasotzeko; funerariara deitu; gorpua zein tanatoriora eraman behar den erabaki; Diario Vascon zenbat eskela, zein tamainokoak eta zein testurekin aterako diren erabaki; hilkutxa zein egur klasekoa izango den adostu; apaizarekin elizkizunaren ordua ipini; loreak enkargatu; familiakoei deitu; panteoia prestatu, ehizeko eskopetaren paperak aurkitu; kotxeko asegurua bertan behera utzi; hildakoaren erropa erabaki; tanatoriorako joan etorrien txandak finkatu; mezak atera; bisitak hartu; hilkutxa eta koroak zeintzuk eramango dituzten erabaki…

…eta zurrunbilo horrek uzten duen tarteetan, negar malkoak isuri.

Advertisements

  1. i eme

    ea tarterik billatzen degun ;)*




Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s



%d bloggers like this: