Marlango, azkenean

marlango-azkenean.jpgEta azkenean, hilabete pasatxoren ondoren, Leonor Watling-en ahotsa entzuteko aukera izan genuen atzo. Berarekin batera, taldearen bigarren bizkarrezurra den Alejandro Pelayo (pianoa), Oscar Ybarra tronpetajolea eta beraien izenak gogoratzen ez naizen beste hiru mutil igo ziren (bateria, bajua eta gitarra) Victoria Eugeniako eskenatokira. Hauxe eskaini ziguten menua ordu t’erdi pasatxoan:

Never trust me, Enjoy the ride, Cry, Fast, Pequeño vals, Not without you, Sink down to me, Wrong way, Hold me tight, Arquitecture of lies, Mind the gap, Silence (In this area), I do, Love song, Twisted and sick, Walkin’ in Soho, Once upon a time, Shake the moon, Shiny fish, Vete eta Dance, Dance, Dance.

Ez naiz musika kritikaria eta beraz ez det inolako txapa teknikorik sartuko. Udan euria egin ondoren berriro eguzkia ateratzen deneko argia eta usaina bezalakoa izan zen kontzertua neretzat.

(Argazkia: Unanue DVrentzat)

Horretaz gain, bi apunte hausnarketa modura:

1. Harrituta geratzen naiz musikaz inguratuta egon eta bere aukian zirkinik egin gabe egoten direnekin.

2. Kantaren erritmoa laguntzeko txaloen kontu hori. Zergaitik ez dute 30 segundu baino gehiago irauten?

Advertisements

  1. Pozten naiz ba azkenean ikusi ahal izanaz. Inbidia pixka bat ere eman didazu egia esan…

  2. Kontzerturen batera joan gabe ere geratu beharko dezu, ezta? jeje…




Utzi erantzun bat

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Aldatu )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Aldatu )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Aldatu )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Aldatu )

Connecting to %s



%d bloggers like this: